“รวมเรื่องราวเร้นลับ เล่าสู่กันฟัง...จากชีวิตจริง
และเรื่องจาก
เด็กอภิญญา อายุ 13
ที่อาจทำให้ทุกท่าน ไม่สามารถหลงลืม
ความหมายของคำว่า " กฏแห่งกรรม "
ไปตราบนานเท่านาน”
รวมเรื่องราวเตือนสติ...จาก เว็ปบอร์ดพลังจิต ณ. เรือนพญานาค
#กระทู้เมื่อ :10-07-2009, 02:19 PM #
อ้างอิง: ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ watwa-aram อ่านข้อความมาแล้วคะพี่ศศิเจอคำถามพี่ศศิแล้วขอตอบตามสติ+สตางค์อันน้อยนิด
อยากกระซิบถามพี่นพพรก็ไม่ได้ซะแล้วโดนเบรก..อิอิ คำตอบขอหนูคือ
ไม่ให้สติหลุดบ่อยๆๆหรือไม่คะ ผิดได้แต่ต้องแก้ไขไม่เกิดขึ้นอีก ... ..วานพี่ศศิชี้แนะคำตอบวัชทีว่าตรงกับจุดประสงค์พี่ศศิหรือเปล่าหากว่าไม่ตรงขออภัยมา ณ ที่นี้ถ้าไม่ตรงจุดประสงค์พี่ศศิ

นึกแล้วเชียวว่าจะต้องตอบแบบนี้
นี่ถ้าซื้อล๊อตเตอร์รี่ พี่ว่าพี่ถูกที่หนึ่งชัวร์
ทำไมหนอ พี่ว่าพี่เขียนแบบง่าย ๆ แล้วนะ
ไม่ใช่ภาษาธรรมที่อ่านยากเลยสักนิด
ทำไมน้องวัดวาหาความสำคัญเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าที่พี่เจตนาแฝงไว้ไม่เจอ
มา....วันนี้ขอจับน้องวัดวาขึ้นแท่นประหารหัวมังกรหน่อย
(ต้องให้เกีตรติเขาหน่อยท่านผู้อ่าน น้องวัดวาอุตส่าห์ทำงานทำการ
สำนักนครนายก ใช่ไหมถ้าพี่จำไม่ผิด ความสามารถแปลความเข้าใจได้แค่นี้ แล้วที่เหลือทั้งสำนัก จะแปลความอะไรเป็นประโยชน์กับพ่อแม่พี่น้องทั้งเมืองได้มั่งล่ะเนี่ย กำ )
ท่านเปาเขามีกี่เครื่องประหารนะ หนูวัดวาเอาหัวมังกรไปแล้วกันนะ
จะได้มีหน้ามีตามีเกียรติสมสถานที่ทำงานหน่อย 5555
ที่พี่เล่าเรื่องน้องรวมไปกับการตอบคุณเม้งนั้น
พี่ไม่ได้เล่าให้อ่านกันเล่น ๆ เพื่อความสนุกสนานในอรรถรสนะจ๊ะ
อ่านเสร็จ โอ้ ตื่นเต้น แปลกประหลาด เร้าใจ มีเรื่องแบบนี้ด้วย จบ
ไม่ใช่นะหนูวัดวา
ที่พี่เล่านั้น พี่อยากให้ทุกคนที่อ่านรู้ว่า
ไม่ว่าคุณจะมีบุญหรือมีกรรมอยู่ในภพภูมิใด
คุณก็จะมีความรู้สึกนึกคิด สุขทุกข์เหมือนกันหมดทั้งสิ้น
ไม่ใช่มีบุญขึ้นสวรรค์แล้วดีใจได้เป็นเทวดานางฟ้าอย่างมีความสุขตามที่คิด
อยู่ภพภูมิไหน เมื่อทำผิดก็จะต้องมีบทลงโทษลงทัณฑ์เหมือนตอนเราเป็นมนุษย์บนโลกนี่เหมือน กันหมด บุญหมดก็ต้องลงมาเกิดใหม่ทุกข์ใหม่สุขใหม่ ลำบากใหม่ เผลอ ๆ ลงไปเสวยกรรมในนรกก็ทรมานสาหัสสากรรจ์ใหม่
สุดท้ายที่พี่อยากจะให้ได้คิดด้วยตัวเองทุกคนที่อ่านคือ
ทุกภพภูมินั้นหาความจีรังไม่มีนะ
การเวียนว่ายในสังสารวัฏ ในภพภูมิต่าง ๆ หาใช่ความสุขที่แท้จริง
หากอยากจะให้เกิดสุขที่แท้จริง
ต้องทำอย่างไร ต้องให้หลุดพ้นจากการเวียนว่ายในทุกภพภูมิ
นิพพานนั้นแล ถึงจะจีรัง
ไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายกันอีก
สร้างบุญเยอะแต่ไม่นิพพาน แม้ไปเสวยบุญเบื้องบน
ก็มีความรู้สึกนึกคิดทุกอย่างเหมือนมนุษย์นั่นแหล่ะ
ไม่ใช่เรื่องน่าดีใจอะไร ฉะนั้นอย่าหลงกับบุญที่ตนเองสร้าง
ว่าอย่างไรฉันก็ได้ไปเสวยบุญเบื้องบนทิพย์วิมาน
เพราะทำบุญเยอะ หากยังมีกิเลสยึดติดอยู่ ก็ได้แค่เสวยบุญ
แต่หนทางนิพพานก็ยาวไกลแม้จะเสวยบุญกี่ชาติภพก็ตามที
เป็นเทวดานางฟ้าก็ตกสวรรค์ได้เหมือนกันเมื่อบุญหมด
ทางที่ดี มองให้ไกล
และไปให้ถึงนิพพาน
ดับการยึดติดทุกสรรพสิ่งให้ได้
นั่นแลคือการพ้นทุกข์ที่แท้จริง
เข้าใจหรือยังจ๊ะ
แสดงว่าทุกข้อความที่พี่เขียนมาจนจะลมจับ
หนูวัดวาอ่านได้อรรถรสอย่างเดียว
ว่างก็กลับไปย้อนไล่อ่านใหม่ทั้งหมดนะจ๊ะ
เพราะพี่บอกแล้วพี่ไม่เขียนสอนตรง ๆ นะ
ต้องไปแปลกันเองจ๊ะ ฝึกการเกิดปัญญา
จะได้ไม่แพ้คุณนพพรนะจ๊ะ 55555
เฮ้อ....เพลียหัวใจ

โดย....ศศิริยะ
จัดทำโดย....อชิรญาณ์กรุ๊ป
วางจำหน่ายแล้วทั่วประเทศ
โดย บริษัท อมรินทร์บุ๊ค เซ็นเตอร์ จำกัด
( ร้าน นายอินทร์ ซีเอ็ดบุ๊ค และร้านอื่น ๆ ทั่วประเทศ)
หากไม่พบหนังสือ ท่านสามารถติดต่อสอบถามสั่งซื้อได้จาก
แคชเชียร์ทุกร้าน และสอบถามได้ว่าเหลืออยู่ที่ร้านสาขาใดบ้าง
ส่งท้ายปีเก่า....ต้อนรับปีใหม่....ให้สิ่งดี ๆ กับชีวิต
คิดดี...พูดดี...ทำดี...เริ่มต้นวันนี้...ทุกอย่างยังไม่สายเกินไป.