“รวมเรื่องราวเร้นลับ เล่าสู่กันฟัง...จากชีวิตจริง
และเรื่องจาก
เด็กอภิญญา อายุ 13
ที่อาจทำให้ทุกท่าน ไม่สามารถหลงลืม
ความหมายของคำว่า " กฏแห่งกรรม "
ไปตราบนานเท่านาน”

รวมเรื่องราวเตือนสติ...จาก เว็ปบอร์ดพลังจิต ณ. เรือนพญานาค

# กระทู้เมื่อ :21-06-2008, 05:03 PM #

อ้างอิง: ข้อความดั้งเดิมโดย ครูอ้วน อ่านข้อความ

กราบขอบพระ คุณสำหรับทุก ๆ ไมตรีกุศล และทุก ๆ กำลังใจที่มอบมาให้นะคะ ก็จะพยายามทำให้ได้มากที่สุดและดีที่สุด เท่าที่น้องและดิฉันเองจะสามารถค่ะ

เห็นข้อความของคุณครูอ้วนที่เขียนไว้ แล้วทำให้อดนึกถึงเรื่อง นาจา ไม่ได้
ผู้เขียนไม่เคยดูหนังเรื่องนาจาเลยค่ะ แต่ตอนนี้ทราบจากคุณครูอ้วนแล้วค่ะว่ามีตอนเย็น ๆ ไว้จะหาเวลาดักดูนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
บังเอิญข้อความนี้ทำให้นึกถึงน้องเขาตอน อายุ ได้ 8-9 ขวบนี่แหล่ะค่ะ ก็เล่าสู่กันฟังขำ ๆ แล้วกันนะคะ

คือ ช่วงก่อนหน้านั้นผู้เขียนเคยขับรถผ่าน ศาลนาจา ชื่อเต็มอะไรจำไม่ได้แล้วค่ะ แถวชลบุรี ที่สร้างได้สวยงามมาก ก็เคยพาน้องแวะเข้าไปกราบไหว้ตามประสา
แรก ๆ เขาก็ไม่ได้พูดอะไรสักเท่าไหร่ ผู้เขียนก็ถามน้องเขาว่า เอ...นาจา มีจริง ๆ ไม๊หน๊อ เขาก็ว่า โอย...เนี่ย สหายเก่าหนูเองแหล่ะตอนชาติที่หนูอยู่ข้างบนโน่น

ก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะคิดว่า เขาคงแจ๊วเจื้อยไปตามเรื่อง สักพัก เดินออกมา เขาก็บอก
คุณ แม่ ๆ นาจาเพื่อนหนูเขาบอกให้เดินออกไปข้างหน้าหน่ะ เดี๋ยวเขาจะจับมือหนูหยิบโชคให้ ผุ้เขียนเองก็งง ๆ แต่ก็เอ๊า ว่าไรก็ว่าตามกัน อยากรู้เหมือนกัน อะไรหนอ
ว่าแล้วเธอก็พาไปหน้าคนขายล๊อตเตอร์รี่ หยิบให้ผู้เขียนซื้อ อยากพิสูจน์เลยต้องซื้อ ผลกลับมา งวดนั้นล๊อตเตอรรี่ใบนั้นก็ถูกจริง ๆ

ผู้เขียนเองก็คิดว่า เออ ....คงฟลุ๊คน่า ช่างเถอะ

หลัง จากนั้นอีกสักสองเดือนก็ไปใหม่ ชวนเขาไปเที่ยวทะเล แล้วจะแวะที่ศาลนาจาทำบุญสักหน่อย ปรากฏว่าก่อนถึงศาลนาจาได้สัก 10 กม. อยู่ ๆ น้องเขาก็พูดขึ้นมาว่า
“ คุณแม่ ๆ เขาถามหนูน่ะ ว่าวันนี้นึกอย่างไรถึงออกจากบ้านมาหาเขาได้ “
ผู้เขียนก็ถาม เขา น่ะใคร น้องก็บอกก็เพื่อนเก่าหนูไง นาจา ๆ
ก็เลยบอกเขาต่อว่า แล้วหนูตอบว่าไงล่ะ “ หนูก็ว่า ไม่ได้นึกอย่างไรหรอก แม่บังคับมาน่ะ ให้มาเป็นเพื่อน นั่งรถเมื่อยจะแย่อยู่แล้วเนี่ย”
ผู้เขียนก็ซักอีก เพื่อจะดูสิว่า จริงเท็จแค่ไหนในตอนนั้น น้องบอก เขาบอกหนูว่า “ดีแล้วที่มาหาเขาวันนี้ เพราะวันนี้ ไม่รู้คนหายไปไหนกันหมด เขาเหงา ๆ อยู่พอดีเชียว ให้รีบ ๆ ไปเร็ว ๆ “
ผู้เขียนก็อดงง ไม่ได้ ว่าที่ท่านว่า เหงา ๆ น่ะ หมายถึงอะไร

พอ ไปถึงศาลนาจา ก็อดแปลกใจไม่ได้อีก ว่า เอ ทุกครั้งที่มาผู้คน ทัวร์เต็มไปหมด วันนี้มีรถยนต์จอดอยู่คันเดียว เราเป็นคันที่สอง หรือว่าเขาปิดซ่อมแซม เพราะมีการก่อสร้างอยู่ช่วงนั้น

ก็เลยเดินเข้าไปถามเจ้าหน้าที่ท่านหนึ่งว่า “ขอโทษนะคะ วันนี้ศาลปิดบูรณะ ไม่ให้เข้าสักการะหรือคะ”
เจ้าหน้าที่ก็ตอบกลับมาว่า “ อ๋อ ไม่ได้ปิดค่ะ เชิญตามสบาย วันนี้ที่ไม่มีคนเพราะเขาคงไปงานกฐินของไทยกันหมดน่ะค่ะ “

เลย ถึงบางอ้อ อ๋อ ที่ท่านว่าเหงา ๆ น่ะ แบบนี้นี่เอง คนหายไปหมด จริงอย่างน้องว่าเสียแล้วสิ เลยก้มหน้าก้มตาสักการะ เพราะเมื่อสักครู่เผลอคิดไปเข้าว่า เป็นเทพอะไรหนอมีเหงาเหมือนคนเขาด้วย จะจริงหรือเปล่าหนอ

สักพักน้องก็บอก ขอเงินหยอดตู้หน่อย เพื่อนหนูเขาบอกช่วยทำบุญหน่อยนะ เดี๋ยวเขาจะจับมือหนูไปหยิบโชคให้

เอ๊า เอาก็เอา เธอเล่นเอาเงินผู้เขียนไปหยอดตู้ที่เรียงรายมากกกกมายจนครบทุกตู้ จนผู้เขียนชักจะ แหม ลูกเอ๋ยใจคอจะไม่เหลือเงินเติมน้ำมันเลยหรือนี่ ก็เธอเล่นเอาแบ๊งค์หยอดตู้เพียบ เหรียญไม่สนซะนี่

พอจะกลับ ผู้เขียนเลยแซวลูก (กึ่งเตือน) นี่ ๆ ไหนสหายเก่าหนูบอกจะหยิบอะไรให้แม่ เล่นซะแม่เกือบหมดกระเป๋าขนาดนี้ ทวงนะ ขอบอกๆ

น้องก็บอก ไปข้างหน้าโน่น เขาบอก สุดท้ายไปจบที่คนขายล๊อตเตอร์รี่เจ้าหนึ่ง น้องแอบกระซิบ เขาบอกคนนี้แหล่ะ ๆ
เอ้าไม่ต้องพูดมาก ว่ามาเลย น้องก็เอามือคว้าลงไปหยิบให้ผู้เขียน มาชุดหนึ่ง
ใจเราก็ เฮ้อ คบเด็กสร้างบ้านไหมหนอ
ผล งวดนั้น ชุดที่น้องหยิบมาให้ก็ออก ถูกรางวัลอีกอย่างน่าอัศจรรย์

นี่แหล่ะค่ะ ที่พออ่านของคุณครูอ้วนปุ๊ป ก็เลยนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ว่า

“นาจา .......ใครว่าไม่มีจริง “ สาธุ

คุยสบาย ๆ สไตล์ ...ศศิริยะ

 

โดย....ศศิริยะ

จัดทำโดย....อชิรญาณ์กรุ๊ป

วางจำหน่ายแล้วทั่วประเทศ

โดย บริษัท อมรินทร์บุ๊ค เซ็นเตอร์ จำกัด

( ร้าน นายอินทร์ ซีเอ็ดบุ๊ค และร้านอื่น ๆ ทั่วประเทศ)

หากไม่พบหนังสือ ท่านสามารถติดต่อสอบถามสั่งซื้อได้จาก
แคชเชียร์ทุกร้าน และสอบถามได้ว่าเหลืออยู่ที่ร้านสาขาใดบ้าง

ส่งท้ายปีเก่า....ต้อนรับปีใหม่....ให้สิ่งดี ๆ กับชีวิต
คิดดี...พูดดี...ทำดี...เริ่มต้นวันนี้...ทุกอย่างยังไม่สายเกินไป.